Muy buenas allemaal vanuit.. jaja.. nog steeds het zonnige Australië!

Goed, waar waren we gebleven? Cleveland.. Het is alweer even geleden, dus hoog tijd voor een nieuw vehaaltje:

In Cleveland hebben we de rest van de middag lekker relaxed gedaan om bij te komen van het whale watching, aangezien het best indrukwekkend was. Daar hebben we dan ook één nachtje wild gekampeerd tegenover de Mac die 24 uur per dag open is, dus opa de Wit.. geen paniek, ik heb mijn belofte niet verbroken! We waren echt niet alleen! De Mac is by the way in korte tijd onze beste vriend geworden. Gratis internet en schone wc's! Len kwam die middag met het idee om de volgende dag naar North Stradbroke Island in Moreton Bay bij Brisbane in de buurt te gaan.Het leek mij een cool idee, je kon daar surfen, schitterend snorkelen vanwege de heldere zee en we konden weer douchen en onze kleertjes wassen, omdat we daar op een camping zouden gaan staan. Zo gezegd, zo gedaan. Om 6 uur 's ochtends ging ons biologische wekker af, dus stonden wij al vrij vroeg op de ferry te wachten. Rond 11 uur kwamen we aan op het eiland en alweer een stukje paradijs. Witte stranden, heldere zeeën en.. veel haaien.. SLIK.. daar moet ik dan tussen surfen? Yep, natuurlijk wou Len al een paar uur later op zoek gaan naar een surfplank, zodat we de volgende ochtend op de golfjes konden gaan spelen. Ik heel stoer meelopen en inderdaad een paar uur later kwamen we met een plankje terug op de camping waar het trouwens super was. We stonden echt heel relaxed, we hadden een plekje waar niemand anders stond, precies aan het strand. Die middag hebben we een beetje rond gelopen en gingen we redelijk op tijd ons nestje in, want volgende dag zouden we ook weer vroeg opstaan om in het water te spelen met onze boot. Helaas! De zee was zo glad als een spiegel, dus vette pech voor ons. Wij van strandje naar strandje gereden op zoek naar golven, maar we hadden geen geluk.. dachten wij, want toen we de hoop hadden opgegeven leek het beetje bij beetje toch te komen op ons eigen strandje! Whoehoeee! Daar gingen we dan! Len heeft het al eerder gedaan, maar ik had nog maar één les van twee uurtjes gehad, dus dat was erg wennen. De golven waren nu een stuk hoger, we hadden een plank wat een maatje kleiner was en minder drijfvermogen had. Ik flink oefenen en yessss.. daar ging ik dan, mijn eerste 'echte' golf! Het geeft echt wel een kick, zo gaaf! Len heeft uiteraard ook een aantal mooie golfjes gepakt. Uitslover. Volgende dag hadden we helaas een minder actieve dag, het regende namelijk en als het hier regent dan regent het hard ook. Voor ons betekent het dan binnen zitten in ons campertje. Nou is dat niet zo erg, maar na een paar sudoku puzzeltjes te hebben gemaakt en zes keer hetzelfde level op de ds te hebben gespeeld, mocht het van ons toch wel weer droog worden, maar dat werd het natuurlijk niet. Einde omschrijving van die glorieuze dag! Next day: DROOG! EN ZONNIG! Blue Lake stond op ons lijstje, dat is een meer met helder water wat midden in de bush ligt met een wandelingetje van zo'n 3 km door de bush natuurlijk. Het was erg mooi, alleen jammer dat je weer 3 km in de hitte terug omhoog moet lopen. Daarna zijn we naar de andere kant van het eiland gereden, we hadden gelezen dat je daar schitterend kon snorkelen, dus was dat ook onze bedoeling. Wij daar aangekomen en een praatje gemaakt met de jongens die daar stonden te vissen, die vertelden doodleuk dat daar nogal veel haaien voorbij kwamen. We hadden ook gelezen dat er een safe swimming zone was, maar dat bleek een stukje van 20 bij 20 te zijn met netten eromheen, wat betekent dat er ook geen visjes waren en dan is de lol van snorkelen er snel van af. Dan maar een romantisch wandeling langs het strand maken en genieten van de mooie natuur om ons heen, Len? Len vond dat een goed plan totdat we iets teveel van de natuur kregen te zien.. en geloof me, mooi was het niet! Een gestoorde hippie kwam vanuit z'n tent naar buiten rennen. Naakt. Met een stijve tokus. Goed, snel proberen te verwerken en naar het volgende onderwerp.. Dinsdag Vertrokken we weer terug naar Brisbane, daar hebben niet veel bijzonders gedaan, maar ik had wel een mooi vooruitzicht! Namelijk met koala's kroelen! Ja, ik ben echt helemaal verliefd op die beestjes en ik had tegen Len gezegd dat ik hier niet weg zou gaan voordat ik met een koala had gekroeld. Nou weet ik dat onze vankantie in Australië nog wel even duurt, maar ik kon gewoon niet langer wachten en aangezien ze in Brisbane het grootste koala opvangcentrum hebben, wou ik dat absoluut niet missen! Volgende dag heb ik dat dus ook gedaan. Zo lief! Ik wou echt serieus dat ik zo'n beestje mee naar huis mog nemen.Het is een sanctuary, dus geen zoo, wat betekent dat er ook koala's zijn die vrij rondlopen of eerder in bomen hangen. Er waren niet alleen koala's, ook kangaroos, wallabies, reptielen en emoes liepen daar vrij rond! We waren de kangaroos aan het voeren en omdat een emoe dat ook wist, vond hij het wel zo fijn om ons te achtervolgen. Best wel even slikken als zo'n groot beest met zo'n grote snavel die de hele tijd open staat achter je aan loopt, echt behoefte om te voeren hadden we dus niet. Gelukkig kwamen er drie bejaarden die die behoefte wel hadden tot groot vermaak van ons, aangezien het aardig pijn deed gezien hun reacties.. hahaha.. prachtig! Maar goed, kangaroos voeren was geweldig en nu was het hoog tijd om Len een plezier te doen. Ze hebben in dit park namelijk ook een klein reptielengebeuren met jawel een paar slangetjes. De grootste 6,5 meter en de kleinste iets van één
meter en ook daarmee mog je kroelen. Met een python om precies te zijn, niet giftig en zelfs ik vond 'm eigenlijk best lief, zo lief dat ik hem ook heb aangeraakt, maar knuffelen.. mwah.. nee, dat ging mij net iets te ver, doe mij toch maar een koala. Len had wel liever een slang en daar heeft hij ook mee geknuffeld. Vanuit de sanctuary zijn we naar Bribie Island gereden en hebben we daar 3 dagen op een camping gestaan, wat echt wel leuk was. Len had een nieuw hengeltje gekocht en daar wou hij ook heel graag gebruik van maken. Daarom hebben we daar ook een bootje gehuurd waarmee we de hele dag konden vissen. Ik had trouwens ook m'n eigen hengeltje, maar niks gevangen. Len wel, hij had een paar keer een grote Flathead beet, maar helaas lieten die op het laatste moment weer los. Ach, we hebben lol gehad die dag en daar gaat het uiteindelijk om. De dag daarop hebben we besloten weer verder te gaan. Wij spullen gepakt en richting de Glass House Mountains gereden. Het zijn zeven bergen (vroeger vulcanen) en is een beetje Jurassic Park achtig. Natuurlijk wilden we heel graag in één van hen een wandeling maken, maar Len wou de zwaarste route nemen.. of course. Beneden stond al aangegeven dat je deze route mocht beklimmen als je een ervaren klimmer was. Nu weten de meeste van jullie dat we in Nederland zo'n 2 keer in de week gaan klimmen, dus no worries! Het begon met een stevig wandelngetje berg op, beetje over de rotsen springen en dachten: dit is wel erg makkelijk voor een ervaren klimmer.. totdat we aankwamen op het punt dat je met
je handjes moest gaan klauteren. Het was niet helemaal verticaal, maar het zat er niet heel ver van af en oh ja, er hingen geen touwen wat ik echt niet begrijp, want je hoeft maar één verkeerde stap te zetten en daar ga je. Maar goed, wij omhoog. Na de eerste 10 meter 'echt' klimmen had je een soort plateautje waar je kon zitten, je bent dan op ongeveer 200 meter en hebt dan een heel mooi uitzicht. Nou was ik tijdens het klimmen erg enthousiast en was blij dat ik eindelijk aan het rockclimbing was, maar toen ik daarboven stond en ik naar beneden keek, kwam ik tot ontdekking dat ik toch wel een beetje hoogtevrees heb. In de hal met touwen? Prima. Op de berg zonder touwen? Niet zo prima. Natuurlijk wou Len nog verder omhoog en ik wou het ook wel proberen, maar was er niet zo zeker van. Na een paar stapjes naar boven heb ik toch maar tegen Len gezegd dat hij maar alleen moest gaan, want ik zag het eerlijk gezegd niet zo zitten zonder touwen. Je moet je toch kunnen concentreren op wat je doet en als je last van hoogtevrees hebt lukt dat gewoon niet, het leek mij dus niet zo verstandig en heb ik op het plateautje zitten wachten. Ik heb gelukkig niks horen vallen en na een half uurtje was hij weer terug. Het was leuk zei 'ie.. eikel. Zoals jullie wellicht wel weten zijn er hier in OZ nogal vaak bosbranden en toen wij in ons bootje zaten te vissen konden we in de verte een aardig brandje zien en ruiken. Achteraf bleek dit in de Glass House Mountains te zijn geweest, toen we boven op de berg waren kon je het gebied zien waar brand was geweest. Echt zonde, en nog veel groter dan je in eerste instantie denkt. Als je je dan realiseert dat er 50 van die bosbranden zijn, begin je een beetje te begrijpen hoe groot dat probleem hier is. Anyway..we gaan weer verder. Na het o zo leuke klimmetje zijn we naar Noosa gereden, een verzameling dorpjes in een heel mooi gebied, vol groen, rivieren en meren. Dus weer veel moois gezien en veel gevist, niet zonder resultaat maar helaas wel allemaal net onder de maat om mee naar 'huis' te nemen. Nu kun je overal 20 dingen doen die gaaf zijn, maar helaas is OZ echt niet zo goedkoop..een half dagje vissen op het reef met een boot is gewoon 130 dollar de man, jetskieen 60 dollar per half uur! etc.. Nu denken jullie allemaal, maar dat valt toch best mee? Is ook wel zo, als je er 4 weken zit doe je alles, maar in ons geval moet je gewoon soms dingen laten liggen. En dus na heel wat uurtjes vissen, geloof me het is echt geen straf, zijn we vertrokken uit Noosa, maar wat een omgeving! Volgende bestemming: Hervey Bay. Onderweg naar Hervey Bay zijn we in Tin Can Bay gestopt en hebben we daar wilde dolfijnen gevoerd! Het zijn er vier, ze komen bijna elke ochtend rond een uur of 8 naar de kant om gevoerd te worden en dat hebben wij dan ook gedaan. Echt zo cool! In Hervey Bay zelf hebben we niet veel boeiends gedaan, maar omdat ik de volgende dag 29 jaartjes zou worden, wou Len wat leuks gaan doen. De grootste attractie daar is Fraser Island dus gingen wij een tour boeken. Die gozer had wat problemen met het systeem dus gingen wij eerst boodschapjes doen en toen we terug kwamen om alles af te ronden en te betalen stond len al buiten het dak vast te zetten en ik stapte uit de camper en deed m op slot. Alleen lagen de sleutels er nog in. DAS JAMMER!
Wij hebben allebei heel weinig ervaring met het inbreken in auto's (echt waar) maar gelukkig was die gast bij wie gingen boeken een ex- copper die wel vaker auto's had opengemaakt.
Na een half uurtje zweten was 'ie weer open en hebben wij weer wat geleerd. Mocht er geen werk voor ons zijn als we terug zijn..hahaha Die dag daarna zijn we naar Fraser Island
gegaan! Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld met een bizar eigen ecosysteem. Het is circa 125 km lang en gemiddeld 15 km breed, maar desondanks zijn er 5 verschillende soorten bossen (regenwoud, eucalyptusbos, bos met bomen, etc.), talloze meren en zelfs stukjes woestijn. Ons dagje begon met een wandeling door de regenwoud waar van alles leeft, 18 soorten slangen (waarvan 6 de dodelijkste ter wereld zijn), ontelbaar veel soorten vogels, hagedissen en spinnen. Vanuit het regenwoud zijn we naar het 75 mile beach gereden, een schitterend strand met uitnodigend uitziende zee waar je toch echt niet in mag zwemmen. Ietsmet haaien en stroming.. Halverwege kom je uit bij Eli Creek, Eén van de vele stroompjes op het eiland, zo helder als kraanwater en zo koud als een ijspegel. Je kan er in plassen, maar iedereen weet dat jij het bent. Na wat rond spartellen was het terug in de 4WD naar de Moheno, een schipwrak met een lang verleden (wikipedia voor degene met interesse, nee niemand?). Een stukje verderop heb je de Coloured Sands (het eiland is gemijnd voor diverse mineralen), naam spreekt voor zich. Ter afsluiting van de dag hebben we in Lake Mckenzie gezwommen. Kijk naar de foto's en oordeel zelf. Kortom het was een hele bijzondere verjaardag! Eén om nooit meer te vergeten. Trouwens, thanks voor alle felicitaties via de telefoon, mail, etc. Helaas kan ik niet iedereen persoonlijk bedanken, maar lief dat jullie aan me gedacht hebben.

Momenteel zijn we in Bargara waar we, zoals gewoonlijk, lekker relaxen.. zwemmen, vissen en genieten van het zonnetje!

Lenny en Ivette