The story continues.. Na onze aankomst in het gezellige Sydney hadden we maar 1 ding in onze gedachten: SLAPEN! Dus dat hebben we dan maar gedaan haha.. en wel midden in het centrum. Heel gezellig met veel kleine restaurantjes, barretjes en heel veel chinezen, het leek China wel.. denk ik. Ik zou het eigenlijk niet weten, want we zijn er niet geweest grrrr. Maar niet meer zeuren. Zo. Na 2 nachten in onze suite, lees: kleine donkere kamer met bed en privé nog kleinere badkamer, zijn we verhuisd naar Bondi Beach. In die paar dagen in het centrum zijn we alleen maar bezig geweest met de toerist uithangen. Naar het Opera House, de Harbour Bridge, door winkelstraten en parken, eten aan de haven en natuurlijk naar het aquarium en het Wildlife World gebeuren. We hadden een weekabonnement op het openbaar vervoer genomen, echt ideaal, je kan met de bus, trein en ferry en je komt overal heel gemakkelijk.
Dat waren dus wel best een paar relaxte daagjes, maar we hadden een zware taak voor handen, namelijk op camperjacht! Na dat we verhuisd waren naar Bondi Beach zijn we officieel van start gegaan. Vol goede moed deden wij ons laptopje open en struinden wij het internet af op zoek naar ons home away from home. Na een paar mailtjes belletjes kregen we de hele tijd dezelfde reactie: Sorry, is al weg! Wij langs dealers in Sydney, maar ook die hadden niet wat wij wilden en waarschuwde al dat het niet makkelijk zou worden. We zijn ook nog langs hostels gegaan om daar naar advertenties te kijken, maar tenzij je een massage wil van Natasja kom je daar ook niet verder. Terug naar internet dan maar. Na lang zoeken, mailen en bellen hadden we uiteindelijk twee kandidaten gevonden, alle twee busjes met pop-top, oftewel het dak kan omhoog en dat is best wel prettig als je er 6 maanden in moeten slapen, eten, koken, tandjes poetsen en bedtijd verhaaltjes in moet vertellen. We zijn bij alle twee wezen kijken, and bare in mind, ze zijn 23 jaar oud, dus we verwachtten echt geen hippe bakken. De eerste viel heel erg mee, was heel netjes van binnen en buiten, alles deed het en de indeling was zoals wij het wilden, ruime lounge met open keuken en kingsize bed..haha. Toen naar de volgende en die was echt afgetrapt, op de foto's zag 'ie er heel netjes uit, maar in real life was het een aardige domper. Overal roest en vuil, de helft deed het niet en de motor kon niet starten, want de oliepeil meter was die ochtend afgebroken. Echt een pareltje dus.. uhum. Nu hadden we dus eigenlijk nog maar één keus. Camper numero uno! Wij gebeld naar die mensen en een afspraak gemaakt om naar een garage te gaan om 'm technisch na te laten kijken, geen slechte move als er bijna 3 ton op de klok staat. Maar het was allemaal goed nieuws en hebben wij dus besloten om 'm te kopen.Tadaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!

Maar we zijn er nog niet. Wij waren in Sydney, dat is in New South Wales en elke staat heeft z'n eigen nummerborden. Onze camper, je raadt het al, heeft geen nummerbord uit NSW, maar uit ACT (Australian Capital Territory), een heel klein staatje zo'n 300 km ten zuiden van Sydney en ja, wij moesten daar naar toe om de camper op onze naam te zetten. Spullen pakken en gaan dus, maar wel aan de linkerkant, ook even wennen! Gelukkig was Tom-tom er ook om een handje te helpen, maakt het echt zo makkelijk. De reis daar naar toe was een voorproefje van de schoonheid van Australië, het werd alsmaar groener en groener en warempel, daar waren de eerste kangoeroes in de verte! Echt gaaf! Helaas werd het steeds kouder, nogal drastisch eigenlijk.. de donderdag voor ons vertrek Bondi Beach en 30 graden, aankomst in Canberra op vrijdag maar 15 graden en regen, oh joy.. papieren geregeld en toen op zoek naar onze slaapplek voor onze aller eerste nachtje in de camper!

Nu is Act echt heel mooi, veel bergen en bossen en natuurlijk veel kangoeroes maar helaas is het ook koud. En regenachtig. Had ik al gezegd dat het koud is? We moesten toch ergens slapen en na wat zoeken in de lonely planet vonden we een national park op 50km rijden. Het was ongeveer half zes en het begon al te schemeren, ja vonden dat ook een beetje vroeg maar klagen heeft weinig zin. Nu lijkt 50km niet zo veel maar als je in een 23 jaar oude camper vrij steil ( in z'n 2, anders kom je er niet) de bergen in moet, doe je er toch best lang over, dus tegen de tijd dat wij aankwamen op onze bestemming was het best al wel donken. Prettig. Gelukkig waren we redelijk kapot, dus dak omhoog, snel een hapje doen en tijd om te gaan slapen. Oh ja,eerst nog even kennis maken met de Green Toilets! Klinkt leuk, maar ruikt een stuk minder... Eco toiletten zonder water, verdere uitleg nodig?? Dacht ik al... De volgende ochtend werden we om half zeven wakker met ijspegels aan onze neusjes, ok dat is overdreven maar warm is anders, trus me. Deurtje open en WAUW!! Zolas gezegd, ACT is prachtig. Super uitzicht, vogels overal in alle kleuren en geluidsniveaus en een hele mooie camper...haha wandelschoentjes aangetrokken en het park in gelopen op zoek naar wildlife, ik had al twintig keer tegen Ivette gezegd dat je af en toe stil moet staan en om heen moet kijken, omdat je anders nooit beestjes ziet en we zijn nog niet van de campground af of de kangoeroes springen al om ons heen, daar gaat mijn geloofwaardigheid... Maar wel heel gaaf, zo dichtbij! Wel koud, onverwacht he? Gelukkig regende het ook, dat scheelt dan weer. Daarna zijn we in nog een national park geweest ten zuiden van Sydney, ook prachtig natuurlijk,
maar de weersverwachting was voor heel de komende week bagger. Toen kwam ons besluit om de jacht nogmaal te openen: deze keer op de zon! Op naar Brisbane ( het is maar iets van 1000km naar het noorden)! De eerste 500km hebben we continue regen gehad, maar daarna kwam heel voorzichtig het zonnetje tevoorschijn. In Coffs Harbour besloot Lenny bij een strandje te stoppen en dat was een uitstekende beslissing! Je kon van baai naar baai wandelen en behalve dat het een schitterend uitzicht was, hadden we achter ons een stuk of 15 kangoeroes en voor ons in de zee een stuk of 30 dolfijnen..nog eens WAUW!! Zo kicke! Die dag zijn we van strand naar strand gegaan (allemaal in hetzelfde national park) en zijn geeindigd in Minnie Waters. Om in Minnie Waters te komen rijd je 30km lang door het bos heen..en dan? Dan ben je in één van de mooiste plekken waar we tot nu toe geweest zijn. En helemaal alleen. Kilometers strand met aansluitend bos/jungle en niemand te zien..perfect gewoon! Om de dag leuk af te sluiten besloot Ivette dat het hoog tijd was voor een vuurtje..klein pyromaantje!! hahaha. Zo gezegd, zo gedaan. Twee bussen deo, twee tubes desinfectiemiddel (alcohol gel eigenlijk) en een pleerol later hadden we vuur, het hout was een beetje nat. Misschien bij de supermarkt toch maar wat aanmaakblokjes halen, Lenny?? Trouwens..het was niet meer koud!

Volgende ochtend zijn we richting Byron Bay vertrokken. We hebben toen een camping aan zee gevonden en zijn daar twee nachten gebleven. Dat het ook daar mooi is hoeven we niet meer te zeggen, dat is ondertussen vanzelfsprekend. Maar je kan hier ook een aardig potje surfen en daar werd het dan ook hoog tijd voor! Wetsuits aan, hoop zonnenbrand op, heel stoer kijken met je leerlingplank (lees boot) en op naar het strand. Ik kon al een beetje surfen maar voor
Ivette was het nieuw en spannend, geloof me maar, ze was echt wel zenuwachtig haha. Maar na een korte uitleg en een beetje oefenen op het strand was het tijd om het water in te gaan, op haar plankje te gaan liggen en peddelen maar! En natuurlijk gewoon gelijk staan met een blik van, pff..echt makkelijk. Maar na twee uurtjes in het water geweest te zijn (toegegeven, ze deed het echt heel goed) was ze vooral moe! Ik ook trouwens, was vergeten hoe zwaar surfen op een beachbreak was.. Maar al met al een gave dag. Maar bijna elke dag is gaaf want de dag daarna gingen we walvissen kijken en die hebben een aardig showtje gegeven! We vertrokken vanaf een rivier en daar zagen we al heel snel een paar dolfijnen, altijd leuk! Maar na een minuut of 20 op zee zagen we in de verte de walvissen en dat maakt echt wel indruk als ze breachen (uit het water springen)! 15m walvis komt er uit zetten alsof íe een blikje redbull te veel op heeft zeg maar. In totaal hebben we 8 walvissen gezien, waaronder 1 kalf met z'n moeder. Die bleven in de buurt van de boot en het kleintje (5 meter) was continue aan het breachen, echt tof. Je kan er echt uren naar kijken, en als je je omdraait zie je alweer dolfijnen en daarna ook nog een schildpad. Al met al weer een leuk dagje, we hebben ze wel eens slechter meegemaakt zeg maar. Daarna weer in de camper gesprongen en op naar Cleveland waar we nu zijn.

Dit was m dan weer vanuit zonnig (godzijdank) Australië, jullie weten bijna alles weer. Bedankt voor alle leuke reacties, hou vol!! hahahaha

Kus

p.s.: foto's komen later.. accu is bijna leeg!